پریودنتیت؛ علل، علائم و روشهای در مان بیماری جدی لثه
پریودنتیت نوعی بیماری التهابی لثه است که اگر بماند، میتواند منجر به از دست دادن دندان شود. علائم این بیماری شامل قرمزی، خونریزی و ورم لثه میباشد. در این مقاله دلایل پریودنتیت، روشهای در مان و اقدامات پیشگیری را بررسی میکنیم.
پریودنتیت دندان چیست؟
پریودنتیت بیماری جدی و با کتریایی است که به تدریج با فتهای نرم اطراف دندان را تحت قرار میدهد. این بیماری باعث خرابی استخوانهای دندان میشود و میتواند باعث حرکت و از دست دادن دندانها شود. پیش از پیشرفت بیماری، این. با التهاب (گنحلی) شروع میشود.
شیوع پریودنتیت
پریودنتیت شایع نیست در افراد زیر چهل سالگی، اما بیش از ۴۷ درصد بزرگسالان با لای ۳۰ سال را تحت تأثیر قرار میدهد. شاخص شیوع این بیماری در با لای ۶۵ سال به ۷۰ درصد میرسد. عوامل پدیده سازند شامل ضعیف بودن به داشت دهان، عدم تمیز کردن دندان، ژنتیک و شرایط هورمونی هستند.
علت پریودنتیت
علت اصلی پریودنتیت کیفیت پایین تهیه نگهداری دهان و دندان است. با کتریها روی پلاک میترازند و رسوب میسازند. اگر دندانها را مرتب تمیز نکنید، با کتریها زیر خط لثه عبور کرده و با فتهای را میکنند. عوامل دیگر نقش دارند، از جمله
- سیگار کشیدن
- دیابت
- ژنتیک و سابقه خانوادگی
- تغییرات هورمونی زنان (بارداری، مانع با رداری)
- بیماریهای التهابی بدن (آرتریت، کرونا، قلب)
پریودنتیت در ماننشده
این بیماری دارای ۴ مرحله از شدت است.. اول التهاب لثه،. دوم پریودنتیت خفیف,. سوم پریودنتیت متوسط,. چهارم پریودنتیت شدید. در مرحله اول، و قرمز شدن لثه رخ میدهد اما کرش استخوان رخ نمیدهد. بیماری پیشرونده و با گذشت زمان مشکلات اضافی ایجاد میکند.
علائم پریودنتیت
علائم پریودنتیت گوناگونند و میتوانند از سبک تا قوی با شند. علائم رایج عبارتند از
- لثههای قرمز یا را غوان
- پلاک و رسوبات روی دندان
- طعم فلزی در دهان
- حساس بودن دندان
- ورم لثه
- خونریزی راحت لثه
- حساسیت لثه
- بوی بد از دهان
- عفونت اطراف خط لثه
- لق شدن دندان
- ازدستدادن دندان
- بلند شدن لثه
- درد هنگام جویدن
- فاصله جدید بین دندانها
- تغییر شکل قرارگیری دندانها
زمان مراجعه به پزشک
اگر علائم التهابی لثه همچون قرمزی، درد یا خونریزی داشته با شید، بدون میانه شدن به دندانپزشک مراجعه کنید. زودرس مراجعه، فرصت به بودی بیشتر و در مان آسانتری فراهم میکند. دیررو، بیماری پیشرفتهتر میشود و به در مان شدیدتر نیاز خواهد داشت.
تشخیص پریودنتیت
دندانپزشک با روشهای متعدد میتواند پریودنتیت را تشخیص دهد. اقدامات تشخیصی عبارتند از
- پرسیدن در باره علائم و سابقه پزشکی
- معاینه التهاب لثه
- استفاده ازب (کاوشگر) برای بررسی پاکتهای دندان
- گرفت های ایکس لرای استخوان از دست رفته
- ارجاع به متخصص
درمان پریودنتیت
روشهای در مان پریودنتیت بستگی به و شدت بیماری دارد و شامل روشهای غیرجراحی و جراحی میشود.
۱. در مان غیرجراحی پریودنتیت
گزینههای غیرجراحی برای مبتلا به پریودنتیت تا سطح متوسط مناسبند. این روشها عبارتند از
- مصرف آنتیبیوتیک (خوراکی یا موضعی زیر لثه) برای مبارزه با عفونت
- ریشهسابی قی که به پزشک اجازه میدهد بیها زیر خط لثه را تمیز کند و ریشه دندان را صاف کند
- استفاده از دهانشویههای خاص
۲. در مان جراحی پریودنتیت
در صورتی که پریودنتیت تا سطح متوسط تا شدید داشته با شید، احتمالا نیاز به مداخله جراحی خواهد داشت. برخی از روشهای جراحی عبارتند از
۱. جراحی فلپ
در این روش، جراح لثه با ایجاد یک (برش) در طول خط لثه، موقتا لثه را بلند میکند تا به را حتی به ریشه د دسترسی داشته و آن را تمیز کند. اگر عفونت باعث کرش است شده با شد، ممکن است برجستگی است زیرین تراز شود تا پس از به بودی، تمیز کردن را حتتر شود.
۲. پیوند است
اگر حجم زیادی از است را از دست داده با شید، پزشک پیوند است را پیشنهاد میدهد. مواد جایگزین است (از خود بدن، اهدا شده یا سنتزی) با زشکن رشد میباشد. این کار به داربستی برای رشد جدید است و هدف آن پیشگیری از عفونتهای بعدی و جلوگیری از از دست دادن دندان است.
۳. پیوند لثه
متخصص لثه میتواند لثه را کنار بزند که به آن عقبرفتن لثه میگویند. این کار باعث میشود ریشههای دندان در معرض دید قرار گیرند و بلندتر به نظر برسند. برای جایگزینی بافت دندان، ممکن است پیوند لثه با بافت از سقف دهان یا بانک پیشنهادی شود.
۴. با زسازی بافت هدایتشده
در این روش، یک غشای زیستتخریبپذیر میان و دندان قرار میگیرد. این غشا جلوگیری از رشد بافت ناخواسته میکند و در عوض رشد را تشویق میکند.
۵. پلاسمای غنی از پلاکت
اگر بافت یا لثه را از دست داده با شید، پلاسمای غنی از پلاکت میتواند به با زسازی کمک کند. این از نمونه خون میشود. بعد از سانتریفیوژ جدا کردن پلاسما، در مناطق مد نظر وارد میشود تا رشد جدید را تشویق کند.
پیشگیری از پریودنتیت
بهترین روش پیشگیری تمیزکردن مرتب دندانها و استفاده از دهانشویه است. افراد مستعد پریودنتیت نیاز به مراقبت بیشتر دارند. توصیههای مهم عبارتند از
- حداقل ۲ بار در روز مسواک بزنید
- ۱ بار در روز نخ دندان بکشید
- حداقل ۱ بار در سال به دندانپزشک مراجعه کنید
- مصرف تنباکو را اجتناب کنید
- مصرف الکل و قند اضافی را محدود کنید
- هر ۳ تا ۴ ماه یک بار مسواک را عوض کنید
- سیگار نکشید
- میوهها را در رژیم غذا بگنجانید
- برای مشکلات حاد دهان (خشکی، تغییر طعم، بوی بد) به دندانپزشک مراجعه کنید
تفاوت ژینژیویت و پریودنتیت
وجود با کتری در دهان طبیعی است، اما زمانی که این با کتریها تجمع میکنند، بیماری لثه ایجاد میشود. بیماری اولیه به ژین، شامل التهاب همراه نیست علائم ممکن است بدون احساس علائم، ژینژیویت داشته با شید.
ژینگیویت در ماننشده به پریودنتیت تبدیل میشود که مرحله پیشرفتهتر بیماری است. این بیماری میتواند در طول زمان آسیب اند لثه و دندانها.
علائم شایع ژینژیویت
- قرمزی و ورم لثه
- خونریزی لثه با مسواک زدن یا نخ کشیدن
- خونریزی تصادفی لثه
ژینگی با مسواک زدن درست و استفاده از دهانشویه قابل در مان است.
شما بگویید
پریودنتیت با مراقبت و در مان مناسب قابل کنترل است. آشنایی شما با این بیماری چقدر است؟ آیا برای در مان شخصی و بر نامههای مراقبت مراجعه به دندانپزشک یا متخصص ان جام دادید؟ اگر تمایل داشتید، میتوانید نظر خود را در بخش دیدگاهها ارسال کنید و این مطلب را در شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید.





