نقش شرکت اینتل در اکوسیستم فناوری ایالات متحده دچار تحولی اساسی شده است؛ اکنون این شرکت تنها تراشه‌ساز بومی آمریکایی است که نسل‌های ساخت پیشرفته را در خاک این کشور مستقر می‌کند. با وجود تلاش‌های سنگین دولت آمریکا برای افزایش تولید داخلی، رقبایی نظیر TSMC نیز سرمایه‌گذاری‌های خود را در ایالات متحده گسترش داده و توجه فراوانی را به خود جلب کرده‌اند.

اینتل: بیمه‌نامه‌ای برای شرکت‌های فبلس آمریکایی

بنابر گزارش‌های رسانه‌های فناوری، این وضعیت پرسش‌های جدی درباره جایگاه آینده اینتل در صنعت نیمه‌هادی را به وجود آورده است. تحلیلگر معروف بن باجارین معتقد است اینتل در عمل نقش یک بیمه‌نامه را برای شرکت‌های فبلس (طراحی‌کننده بدون کارخانه) آمریکایی ایفا می‌کند. او تأکید می‌کند که در صورت بروز هرگونه ریسک ژئوپلیتیکی برای TSMC، اینتل تنها جایگزین متمرکز بر آمریکا است که در شرایط بحرانی می‌تواند از این شرکت‌ها پشتیبانی کند. باجارین اینتل را پوششی در برابر ریسک‌های ناشی از وابستگی بیش از حد به شرکت تایوانی توصیف می‌کند که در نهایت غیرقابل‌اجتناب و ضروری خواهد بود.

🔗 بیشتر بخوانید: جدیدترین نسخه ChatGPT با قابلیت مکالمه صوتی و درک تصاویر توسعه یافت

چرا غول‌های تکنولوژی همچنان TSMC را ترجیح می‌دهند؟

با وجود این جایگاه استراتژیک، شرکت‌های بزرگ در حال حاضر هیچ‌کدام در جستجوی جایگزینی برای TSMC نیستند. آن‌ها ترجیح می‌دهند کلیه نیازهای خود را از این غول تایوانی تامین کنند، چرا که TSMCexpectations آن‌ها را از نظر ظرفیت، نرخ بازده (Yield) و تکنولوژی به بهترین شکل ممکن برآورده می‌سازد؛ همین دلیل است که با اینتل قرارداد بسته نمی‌شوند.

باجارین توضیح می‌دهد که وجود اینتل بزرگ‌ترین تضمین برای بقای غولانی نظیر اپل، AMD، اینویدیا و کوالکام است. فلسفه بیمه این است: در شرایط عادی نیازی به آن احساس نمی‌شود، اما اگر این شرکت‌ها نمی‌خواهند در صورت بروز مشکل برای TSMC از چرخه کسب‌وکار خارج شوند، باید این «بیمه‌نامه» را در اختیار داشته باشند. این دیدگاه تحلیلی زاویه‌ای است که در صنعت کمتر به آن توجه شده، در حالی که کانون توجه صنعت حول محوری TSMC می‌چرخد، زیرا نیمی از نیازهای تراشه‌های پیشرفته جهان توسط این شرکت تامین می‌شود.

🔗 بیشتر بخوانید: صدای ما را خاموش کردند، اما تنها نیستیم_تمشک

تهدیدهای ژئوپلیتیکی و وابستگی به تایوان

اهمیت اینتل در زمانی آشکار می‌شود که TSMC در محاصره ابهامات ژئوپلیتیکی قرار دارد و امکان تحویل محصولات توسط این شرکت تحت الشعاع قرار گرفته است. بر اساس گزارش هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی آمریکا، اکنون بیش از ۹۰ درصد نیمه‌هادی‌های پیشرفته جهان در تایوان تولید می‌شود و سهم قابل‌توجهی از این آمار متعلق به TSMC است. این به معنای آن است که در صورت تشدید خطرات در تایوان، جهان از تراشه‌های پیشرفته محروم خواهد شد.

مسئله حیاتی این است که در صورت بروز تنش‌های ژئوپلیتیکی که تولید تراشه را مختل کند، چه اتفاقی خواهد افتاد. در حال حاضر تقاضا برای نسل‌های ساخت آتی TSMC مانند N2 و A16 بسیار بالا پیش‌بینی شده که نشان می‌دهد این شرکت همچنان انتخاب اول غولانی مانند اپل، اینویدیا و AMD باقی مانده است.

استراتژی‌های TSMC برای کاهش ریسک

TSMC برنامه‌هایی برای مقابله با نگرانی‌های اختلال در زنجیره تأمین تدوین کرده است. گام اول، گسترش سنگین تولید در آمریکا و انتقال فرآیندهای پیشرفته نظیر ۲ نانومتر به آنجا سریع‌تر از برنامه‌ریزی قبلی است. دوم، افزایش شدید سرمایه‌گذاری که بر اساس گزارش‌ها به ۳۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. این اقدامات نشان می‌دهد که ایالات متحده اکنون یک پایگاه تولید جایگزین برای تایوان را در نظر گرفته است، هرچند که انتقال فرآیند تولید از شرق به غرب تلاش‌های چندساله‌ای است که نیازمند پشتیبانی‌های مالی و سیاسی مداوم می‌باشد. میل دولت آمریکا به تقسیم تولید به صورت ۵۰-۵۰ بین آمریکا و تایوان یکی از دلایل اصلی این سرمایه‌گذاری‌هاست.

شرایط تبدیل اینتل به جایگزین واقعی

تنها راهی که اینتل می‌تواند به یک جایگزین عملی برای TSMC تبدیل شود، ارائه خدمات ریخته‌گری (Foundry) به غول‌های فبلس است که انتظارات آن‌ها از نظر ظرفیت، نرخ بازده و قیمت را برآورده کند. برای تحقق این هدف، تیم اینتل باید تراشه‌های آتی خود مانند ۱۸A و ۱۴A را با موفقیت تولید کرده و به بلوغ برساند.

در دولت فعلی اینتل، اراده‌ای برای گسترش کسب‌وکار فاندری وجود دارد، اما برای تبدیل شدن به یک جایگزین واقعی برای TSMC، کارهای زیادی باید انجام شود. این تنها نظر یک تحلیلگر نیست؛ کارشناسانی مانند جیم کلر نیز بر اهمیت موفقیت اینتل در ارائه خدمات فاندری پیشرفته برای حفظ ثبات زنجیره تأمین فناوری آمریکا تأکید دارند. اینتل باید با تلاش مضاعف به اهداف خود در حوزه فاندری برسد تا در اوقات ضروری، تکیه‌گاهی یقین برای صنعت فناوری آمریکا باشد.