کشف مکانیسم عصبین کمخود_ اضطراب در مغز توسط محققان هندی, در طول قرون، جوامع بومی از مواد روانگردان برای تغییر حالت ذهنی استفاده کردهاند. اکنون، با توجه به پتانسیل این در درمان اختلالات مانند اضطراب و افسردگی، تحقیقات علمی فعال به پیش رفته است. تا به امروز، مکانیسم دقیق اثر این مواد بر فعالیت مغز بهطور کامل مفهوم نشده بود.

یک تیم بینالمللی محققان تحت رهبری پروفسور ویدیتا وایدیا از در مومبئی، در é با دانشگاههای کورنل، کلمبیا و ییل، موفق به شناسایی یک نواحی کلیدی در مغز شدهاند که در کاهش اضطراب ناشی از- روانگردان دیاویلآمید (DOI) نقش ی ایفا مینمایند. در تجارب انجام شده روی موشهای، مشاهده شد که مصرف دیاویلآمید بهطور معناداری سطح اضطراب را کاهش میدهد.

ای ولی نشان داد که دیاویلآمید با و بر رिसپترهای سروتونین 2A موجود در هیپوکامپ شکمی، इस הפרעה کاهش مییابد.

جالب است بدانید که سایر مناطق مغزی مانند قشر پیشپیشانی و آمیگدالا در این éی ندارند. نتیجهٔ جالبٔ دیگر این است که اگرچه هیپوکامپ شکمی در کاهش اضطراب مؤثر است، در شکلگیری توهمات هیچ نقشی ندارد.

تحقیقات تکمیلی نشان داد که دیاویلآمید با افزایش فعالیت نورونهای خاص רבالومین در هیپوکامپ شکمی، سبب کاهش اضطراب میشود. این نورونها بهعنوان مؤسسات عمل میکنند و ی نورونهای اطراف را تنظیم مینمایند. برای تایید این فرضیه، محققان با استفاده از ابزارهای ژنتیک نوین، فعالیت انتخابی نورونهای ربالومین را افزایش دادند و مشاهده کردند که این é فقط به منجر به کاهش اضطراب، نه ایجاد توهمات، میشود.

این یهٔ dé نشان میدهد که نورونهای ومین در هیپوکامپ شکمی هدف برای توسعه داروهای نوی ضد اضطراب هستند. با آنکه داروهای روانگردان فعلی ممکن است عوارض جانبی مانند توهم و توهمات داشته باشند، هدف طراحی مولکولهای جدید این است که بهطور انتخابی بر این مسیر عصبی کار کنند و اضطراب را بدون تغییر ادراک کاهش دهند. این تحقیق یک گام کلیدی در درک بهتر بیولوژی اعصاب اضطراب است و آمی्ली ر برای داروهای هدفمند و بالار.

برای مطالعه بیشتر، میتوانید به صفحه اخبار علمی فناوری تکنا مراجعه نمایید.